ကြ်န္ေတာ္နာဖူးေသာအာဒိတၱသုတၱန္တရားေတာ္နွင့္ကြ်န္ေတာ့္အၿမင္ အာဒိတၱသုတၱန္ေဒသနာေတာ္ကို လြန္ခဲ ့ရက္ကမွကြ်န္ေတာ္နာရတာပါ။နာရတာကလည္းအသံဖုိင္နာရတာမဟုတ္ပါဘူး။မဟာစည္ဆရာေတာ္ေဟာၾကားခဲ ့တဲ ့အသံဖုိင္ကုိ စာအုပ္အၿဖစ္ၿပန္လည္ရုိက္နွိပ္ထုတ္ေ၀ထားတာကုိဖတ္ရတာပါ…
စာအုပ္ဖတ္ၿပီးေတာ့ကြ်န္ေတာ္ ေတြးစရာနည္းနည္းေလး၇ွိလာခဲ့တယ္။ဒါေၾကာင့္ဒီလုိခ်ေရးမိတာပါပဲ။
အာဒိတၱဆုိတာကအလွ်ံတညီးညီးေတာက္ေလာင္ေနေသာ(မီးေလာင္ကြ်မ္းေနေသာ)လုိ ့အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။
ဘယ္မွာအဲဒီမီးေတြေလာင္ေနတာလဲဆုိေတာ့.မ်က္စိ၊နား၊နွာ၊လွ်ာ၊ကုိယ္၊စိတ္ မွာေလာင္ေနတာပါတဲ့။
ဘာေတြေလာင္ေနတာလဲဆုိေတာ့(၁၁)ပါးေသာမီးေတြေလာင္ေနတာပါတဲ့။
အဲဒါ(၁၁)ပါးေသာမီးေတြကဘာေတြလဲ
ရာဂမီး(တပ္မက္မွဳ၊ႏွစ္သက္သာယာမွဳ၊စြဲလမ္းမွဳ)
ေဒါသမီး
ေမာဟမီး
ဇာတိမီး
ဇရာမီး
မရဏမီး
ေသာကမီး
ပရိေဒ၀မီး
ေဒါမနႆမီး(စိတ္ဆင္းရဲၿခင္း)
ဒုကၡမီး(ကုိယ္ဆင္းရဲၿခင္း)
ဥပါယာသမီး(ၿပင္းထန္စြာပူပန္ရၿခင္း)၊ေတြပဲတဲ ့။
ဘယ္လုိေလာင္တာလဲဆုိေတာ့..အဆင္းတခုကုိၿမင္ရင္ ၿမင္တဲ ့အခုိက္မွာေလာင္တာတ့ဲ။(ဥပမာေၿပာရရင္.လူတေယာက္ဟာ ေအးေအးလူလူလမ္းေလ်ာက္ေနတုန္း လမ္းေဘးမွာအေလ့က်ေပါက္ၿပီးပြင့္ေနတဲ့ပန္းပြင့္ေလးတပြင့္ကုိၿမင္တယ္ဆုိပါေတာ့ အဲဒီလုိၿမင္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ.သူ ့ရဲ ့စိတ္ထဲမွာဘယ္လုိေတြးမိနဳိင္မလဲ….ပန္းကေလးဟာလွလုိက္တာလုိ ့ေတြးမိရင္ေတြးမိမယ္ၿပီေတာ့သူခူးခ်င္စိတ္လဲၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္(အဲလုိစိတ္ၿဖစ္ေနတာ..ရာဂမီးေလာင္တာတဲ့)။
ဒီလုိမ်ဳိးလဲၿဖစ္တယ္..အဲဒီပန္းေလးကုိသူကၾကည့္ရုံေလးပဲၾကည့္ၿပီးဆက္ေလ်ာက္သြားရင္(ေမာဟမီးေလာင္တာတဲ့)..အဲလုိမီးေတြေလာင္ေနတာပါတဲ့။)
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ပုထုစဥ္မွန္ရင္အၿမဲတမ္းအခ်ိန္အခါမလပ္..အဲဒီမီးေတြအေလာင္ခံေနရတာပါတဲ့(ၿမင္ရင္ၿမင္တဲ ့
အခုိက္၊ၾကားရင္ၾကားတဲ ့အခုိက္၊နံရင္နံတဲ့အခုိက္၊စားရင္စားတဲ ့အခုိက္၊ထိရင္ထိတဲ ့အခုိက္၊ေတြးရင္ေတြးတဲ ့
အခုိက္(၁၁)ပါးေသာမီးေတြအေလာင္ခံေနရတာပါတဲ ့)။
အဲဒါကအာဒိတၱသုတၱန္ေဒသနာေတာ္(အက်ဥ္းခ်ဳပ္)ပါ။ဒီေတာ့ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိတယ္..ဘယ္လုိလဲဆုိေတာ့
ဒီလုိအခ်ိန္အခါမလပ္မီးေလာင္ေနတာ မီးေလာင္ရာကလြတ္တဲ့လမ္း(မီးၿငိမ္းေအာင္လုပ္လုိ ့ရတဲ ့နည္း)မ၇ွိဘူးလားလုိ ့။အဲလုိစဥ္းစားမိေတာ့ နာခဲ့ဖူးတဲ့တရားတစ္ခုကုိသြားသတိရတယ္။ဘာလဲဆုိေတာ့သတိပဌာန္တရားပဲတဲ့။
သတိထားၿပီးေနမယ္ဆုိရင္..ဒီမီးေလာင္ၿခင္းကေနသက္သာႏုိင္(မီးၿငိမ္းေနႏုိင္ပါတယ္)။သတိဆုိတာကက်ယ္ၿပန့္ပါတယ္(သတိမွာမွ(၂)မ်ဳိး၇ွိေသးတာ..မိစၧာသတိနဲ ့ သမာသတိ..ေစာေစာကမီးေလာင္ခံေနရတဲ့အခ်ိန္မွာလဲသတိက၇ွိတာပဲ..အဲဒါကမိစၧာသတိ။ဒါဆုိသမာသတိ
ဆုိတာဘာလဲ၊ဘယ္လုိမ်ဳိးကုိမွသမာသတိလုိ ့ေခၚတာလဲလုိ ့ေမးစရာ၇ွိလာၿပီ။သတိဆုိတာ၁။သူကုိယ္တုိင္ကအမွတ္ရတတ္တယ္။၂။သူ ့ေၾကာင့္လည္းပဲသူနဲ ့ယွဥ္ေဖာ္ယွဥ္ဖက္
တရားေတြကုိကုိယ့္အလုပ္ကုိအမွတ္ရေစတယ္။၃။သူမ်ားကုိအမွတ္ရေအာင္လုပ္ေပးတယ္၊ကုိယ္ကိုယ္တုိင္ကလဲအမွတ္ရတယ္။…သတိဆုိတာအမွတ္ရၿခင္းမွ်သေဘာေလးပါပဲတဲ ့…။သတိဆုိတာခုိင္ၿမဲတာ(အာရုံံ၌ခုိင္ၿမဲၿခင္း)ပဲတဲ့။…
အခ်ဳပ္ကေတာ့..သမၼာသတိကုိေမြးၿမဴဖုိ ့ပါပဲ………
အဂၢ
No comments:
Post a Comment